Μάθημα σε 24ωρη βάση μέσω Διαδικτύου
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/01/2008
Πριν από ένα μήνα εγκαινιάστηκε στον τρίτο όροφο του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών η «Μιντιαθήκη Οκτάβ Μερλιέ», η παλιά βιβλιοθήκη της οδού Σίνα 31, η οποία ενισχύθηκε με νέες τεχνολογίες, βιβλία, υπολογιστές, δίσκους ακτίνας, βίντεο, dvd, cd-rom. «Το Ιντερνετ συμπληρώνει, δεν καταργεί τις βιβλιοθήκες» είχε δηλώσει τότε ο μορφωτικός ακόλουθος της γαλλικής πρεσβείας και διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου, Αλέν Φορ.
Λίγα μέτρα πιο πάνω, στο 14ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, ένας 43χρονος δάσκαλος με 21 χρόνια στην εκπαίδευση, εδώ και ένα χρόνο βρήκε στο Ιντερνετ και στις νέες τεχνολογίες τον τέλειο σύμμαχο για μια μοντέρνα και αποτελεσματική διδασκαλία στα τεταρτάκια του. Εδώ όλη η τάξη είναι δικτυωμένη όλο το εικοσιτετράωρο και συμμετέχει σε ένα οπτικοακουστικό θέαμα με συνεχή τροφοδοσία γνώσης. Η πρόταση διδασκαλίας του διαπερνά τους «τέσσερις τοίχους της αίθουσας», διατρέχει το Διαδίκτυο· δείτε σχετικά http://www.spirit16.blogspot.com/
Στο μάθημα με θέμα την προστασία του πλανήτη, υπάρχουν: καταιγισμός από βίντεο και εικόνες που αναδεικνύουν όλα τα προβλήματα σε αντιδιαστολή με τη μαγεία και την ασύλληπτη ομορφιά του πλανήτη, δυνατότητα για σερφάρισμα σε όλες τις οικολογικές οργανώσεις, games και interactive, στέλνονται e-mails σε σημαντικά πρόσωπα, παρουσιάζονται κείμενα, έντυπα, δημοσιεύσεις στον τύπο μέσα από ηλεκτρονικές σελίδες, προγράμματα, 4σέλιδο θεματικό έντυπο κάθε εβδομάδα.
«Τα μαθήματα γίνονται με σύγχρονα μέσα διδασκαλίας» λέει ο Κώστας Πανούσης. «Χρησιμοποιώ φορητό υπολογιστή, βιντεοπροβολέα, οθόνη προβολής, πληκτρολόγιο για μαθητές σε διαμορφωμένη θέση εργασίας, παροχή Internet μέσω κινητής τηλεφωνίας, ασύρματα μέσα χειρισμού των συσκευών και σύντομα θα προστεθεί πολυμηχάνημα. Ολα τα μαθήματα γίνονται με τα μέσα που ανέφερα. Συνδέομαι στο Internet, ανοίγω το ιστολόγιο και ξεκινώ το μάθημα. Τα βιβλία βρίσκονται αποθηκευμένα στον υπολογιστή. Συνοδευτικά χρησιμοποιώ και παρουσιάσεις (power point). Τραβώντας και τις κουρτίνες το ξεκίνημα μοιάζει μ' ένα οπτικοακουστικό θέαμα. Να σημειώσω ότι στις προθέσεις μου είναι και σχετική δραματοποίηση των μαθημάτων. Αποθηκεύω πλήθος εμπνεύσεων. Η διδασκαλία λαμβάνει διαδραστικά χαρακτηριστικά. Υλοποιώ 24ωρη αλληλεπιδραστική διδασκαλία και τα παιδιά μπορούν να επαναλάβουν το μάθημα σπίτι τους. Εχουν υπολογιστές με ευρυζωνικές συνδέσεις, αξιοποιούν το ιστολόγιο και παράλληλα απαντούν και παρακολουθούν νέα δεδομένα, αφού υπάρχει συνεχής τροφοδοσία. Βέβαια η όλη διαδικασία προχωρά με ταχύτερους ρυθμούς από το χρονοδιάγραμμα που έχω θέσει».
Πώς γίνονται όλα αυτά; «Το ιστολόγιο είναι το πρόσωπο και ο οδηγός της διδασκαλίας. Περιλαμβάνει κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο, παραπομπές, εκπαιδευτικά παιχνίδια και interactive δραστηριότητες. Αυτό ισχύει για όλα τα μαθήματα της ημέρας. Δίνω ιδιαίτερη έμφαση στην κατανόηση του κειμένου με ποικίλες μορφές. Πολλές φορές ένα βίντεο, μία εικόνα αλλά και ερωτήσεις ξεκλειδώματος αποτελούν όπλα για τη βελτίωση των μαθητών στην κατανόηση κειμένου. Παρακολουθώντας οι μαθητές αφήνονται ελεύθεροι, αφού είναι ήδη μυημένοι σε διαδικασία παρατήρησης, διαλόγου, σχολιασμού και ανακοίνωσης εμπειριών συναφών με το θέμα. Εδώ μιλάμε για ένα εργαστήρι προφορικού λόγου».
Εδώ ο μαθητής έχει συνεχή πρόσβαση. Από το σπίτι παρακολουθεί νέα στοιχεία για το εξεταζόμενο θέμα, εργάζεται σε εργασία που μπορεί να τεθεί αφού έχει φύγει από το σχολείο και βέβαια -μελλοντικό βήμα- μπορεί να κάνει τη δική του ανάρτηση. Ο δάσκαλος, παρών όλο το 24ωρο. Δίνονται απαντήσεις μέσω e-mail, ενώ μπορεί και να γίνουν και προσωπικές αναθέσεις εργασιών ή ανακοίνωση παρατηρήσεων για την εξέλιξη του μαθητή.
«Μιλάμε για 24ωρη διαδραστική διδασκαλία, ανατροφοδοτούμενη, που καταργεί κάθε είδος συμβατικής διδασκαλίας. Στόχος να έρχονται οι μαθητές μόνο με τον φορητό υπολογιστή. Τεράστιο πράγμα για μια τάξη δημόσιου σχολείου που έχει τα "πάντα"... Αυτισμό, δυσλεξία, αλλοδαπούς, ιδιαίτερα έντονες προσωπικότητες και ιδιαιτερότητες. Δίνω τις απαντήσεις σε όσους απαξιώνουν το δημόσιο σχολείο κάνοντας κάτι που δεν εφαρμόζεται σε καμιά τάξη -με όσα ξέρω- δημόσιου ή ιδιωτικού σχολείου και ίσως και έξω από Ελλάδα στο επίπεδο της προσωπικής σύλληψης και υλοποίησης».
Πώς τον αντιμετωπίζουν μαθητές και γονείς; «Με επιφυλάξεις κάποιων, ήταν θετικοί. Σημαντικό είναι ότι υπάρχει απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου, θα 'λεγα τυφλή. Εχει αναπτυχθεί μια σχέση αξιοπιστίας, αλληλοεκτίμησης και στήριξης, που πραγματικά δίνει ώθηση στις προσπάθειές μου. Βοηθάνε ν' απογειωθούμε. Πρέπει η πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της. Δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο η απαξίωση και η διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης. Σε μια τάξη με αλλοδαπούς, αυτισμό, δυσλεξία, ιδιαίτερες και δυνατές προσωπικότητες γίνεται κάτι "πρωτοποριακό". Είναι, νομίζω, το μεγαλύτερο "χαστούκι" σ' αυτούς που έριξαν στον Καιάδα το δημόσιο σχολείο».
